Cocuklugumdan aklimda ve burnumda takili kalan kokular var. Mesela aci fasulye corbasi kokusu, sobanin ustunde kizaran ekmek kokusu, gene sobanin ustunde pisirilen sucuk kokusu ve kiymali pirasa kokusu.. Asure kokusu da bunlardan biri. Belki de anne kokusu benim icin. Pisirildigi gun tum evi saran mis gibi karanfil, tarcin kokulari aklimi basimdan alirdi.
Her evde oldugu gibi bizim evde de bugday, fasulye, nohut bir gece oncesinden haslanir, suda bekletilir ertesi gun de agir eski model duduklu tencerelerde haslandiktan sonra kocaman kazanlarda alti tutmasin diye cevrilir dururdu. Ben en cok fasulye ve nohutlarini severdim. Incir, kasiyi ve uzumlerini hic yemezdim. Pistikten sonra ustune kavrulmus yer fistigi, mevsimindeyse nar ve tarcin eklendikten sonra benim mesaim baslardi. Ama ne mesaiydi ..
Bu asama genelde aksam karanligina kaldigi icin ( ve cocuklugumda demek ki kis mevsimine denk gelmis asure zamani ) tepsideki kaselerden bugular yukselirdi . Tek tek butun komsular yoklanir, kasede asure verilir, kasenin geri verilmesi icin beklenir ve suyla soyle bir cevrilmis kase tepsiye konup bir ust komsuya gecilirdi. Daha cok sevdigimiz komsulara bizim evde iltimas gecildigi cok olmustur cunku onlara asure hep ufak boy emaye tencerelerle verilirdi. ( Iste kazanda yapilma nedeni .)
Lise- universite yillarinda ve sonrasinda calisirken hic asure pisirmedim. Ta ki buraya gelene kadar. Dort yildan beri pek bir domestikligim tuttu, her yil yapip dagitiyorum. Bu sekilde balkondan bakistigimiz bir suru siyah kiyafetli yasli teyzeyi tanima firsati buldum.Ama her zaman gittiginiz komsu evde olmayabiliyor. Misal bu aksam Kria Soula ( Bayan Sula )'ya verecegim asure asansorde karsilastigim Kri Manolis'e gitti. Sevim Teyze'ye goturduklerimi ise o anda evdeki diger misafirleri de yedi. Kismet meselesi..
Blog komsularim sizin icin de fotografladim . Keske mumkun olsa da hepbirlikte yiyebilsek..
Teknolojinin cozemedigi seylerden biri de bu galiba. Malum, henuz isinlanamiyoruz. :))
Yapanlarin eline saglik, yiyenlere de afiyet olsun..
Her evde oldugu gibi bizim evde de bugday, fasulye, nohut bir gece oncesinden haslanir, suda bekletilir ertesi gun de agir eski model duduklu tencerelerde haslandiktan sonra kocaman kazanlarda alti tutmasin diye cevrilir dururdu. Ben en cok fasulye ve nohutlarini severdim. Incir, kasiyi ve uzumlerini hic yemezdim. Pistikten sonra ustune kavrulmus yer fistigi, mevsimindeyse nar ve tarcin eklendikten sonra benim mesaim baslardi. Ama ne mesaiydi ..
Bu asama genelde aksam karanligina kaldigi icin ( ve cocuklugumda demek ki kis mevsimine denk gelmis asure zamani ) tepsideki kaselerden bugular yukselirdi . Tek tek butun komsular yoklanir, kasede asure verilir, kasenin geri verilmesi icin beklenir ve suyla soyle bir cevrilmis kase tepsiye konup bir ust komsuya gecilirdi. Daha cok sevdigimiz komsulara bizim evde iltimas gecildigi cok olmustur cunku onlara asure hep ufak boy emaye tencerelerle verilirdi. ( Iste kazanda yapilma nedeni .)
![]() |
Asure artik plastik kaplarda . Eski usul kasenin geriye alinmasi icin kapilarda beklenen gunler cok uzaklarda kaldi. |
Lise- universite yillarinda ve sonrasinda calisirken hic asure pisirmedim. Ta ki buraya gelene kadar. Dort yildan beri pek bir domestikligim tuttu, her yil yapip dagitiyorum. Bu sekilde balkondan bakistigimiz bir suru siyah kiyafetli yasli teyzeyi tanima firsati buldum.Ama her zaman gittiginiz komsu evde olmayabiliyor. Misal bu aksam Kria Soula ( Bayan Sula )'ya verecegim asure asansorde karsilastigim Kri Manolis'e gitti. Sevim Teyze'ye goturduklerimi ise o anda evdeki diger misafirleri de yedi. Kismet meselesi..
Blog komsularim sizin icin de fotografladim . Keske mumkun olsa da hepbirlikte yiyebilsek..
Teknolojinin cozemedigi seylerden biri de bu galiba. Malum, henuz isinlanamiyoruz. :))
Yapanlarin eline saglik, yiyenlere de afiyet olsun..