7 Aralık 2012 Cuma

Firindan yeni cikti taze taze

Bir onceki gonderide bahsettigim postaneye yetistirmeye calistigim isimlikler su anda Atina yolunda.

Bana fotograflari kaldi yadigar.

iki tarafinda iki Noel Baba


Kimbilir cuvallari nelerle dolu?

Umarim sevgi ve mutluluk doludur.






İnci Pastanesi ve anılar

Yunanistan'da hafta ici ve cumartesi gunleri  dukkanlar ,( resmi daireler ve bankalar) ogleden sonra 3'te kapanir. Haftada iki gun sali ve persembe gunu aksam  5.30-9 arasi gene acilir. Supermarketler sabah 7-aksam 9 arasi calisir ve pazar gunu bakkallar ve pastaneler haric hicbiryer acik degildir. Benzin istasyonlari bile nobetci eczane usulu sirayla calisirlar.  Turkiye'de pazar gunu alisveris yapmaya alismis benim gibiler bu cografyaya ilk geldiklerinde sudan cikmis balik gibi olurlar ama daha sonra el mahkum  hayatin bu ritmine alisirlar.
Bu uzun girizgahi neden yaptim? Bugun de kanter icinde  elimdeki siparisi postanenin kapanis saatine yetistirmeye calisiyordum ama her zamanki gibi  gozum bilgisayardaydi. Cok ama cok uzuldugum bir haber okudum.
Inci Pastanesi kapanmis. Elimdeki isi yetistirmek icin o an birsey yazamadim ama  icim taa derinden bir cizzz etti.

Dokunsaniz aglayacak durumdayim. Yahu herseyin ama herseyin icine etmek zorunda miyiz? Heryer adina AVM denen beton bloklar, sahte isiklar, plastik kaplamalar, mekanik anonslarla dolu devasa bir dev haline donusmek zorunda mi? Hic mi naifligin, emegin, tarihin, kadirbilirligin, tezgah arkasindaki o guleryuzun degeri yok?
Ya simdi ben nerede yiyecegim o dortkose kasiklarla metal tabaklara konmus bol porsiyon profiterolleri? Nerede icecegim pastane limonatasini? Nerede gozgoze gelecegim o ufacik dukkandaki ayni lezzeti paylastigim insanlarla? Kapisinin disina tasmis ellerinde bir tabak profiterol ile hayatin dertlerini o an icin unutmus insanlar saniyor musunuz ki AVM'lerden de disariya tasacak?
Nereden anneme piramit pasta alacagim? Rejim yaparken vitrinine , gurbetteyken fotograflarina bakip yalanacagim?
Benim gibi bir suru kisinin cocukluk, genclik anilarini ve hepsinden onemlisi Inci Pastanesi'nin o naif ruhunu calmaya kimin hakki var?
Benim icin Istiklal Caddesi'nin sembollerinden biri daha tarihe karisti. Artik canim hic de Istiklal'e gitmek istemiyor..

5 Aralık 2012 Çarşamba

IWOG Christmas Bazaar ( IWOG Yilbasi Pazari)

Sanirim bu kermes- pazar isi tam bana gore.  Cunku o hareketi, bir araya gelme ruhunu, masalar arasi ufak tefek rekabetleri ve o cangili seviyorum. ( gurultu , sicak  ve havasizlik gibi negatif seyleri gormezden geliyorum.)

IWOG'dan daha once de bahsetmistim. Kendileriyle tanismam Seda sayesinde oldu. 3 yil once "boyle de birsey var , Turk masasi da var, gel" diyince hic ikiletmeden tamam dedim. Nese Hanim da yardimci oldu sagolsun bu yil katildigim 3. yil . Gecen yil Yelda ve Bahar ile birlikteydik, bu yil Bahar ve Bihter ile.  Iyice alistim artik.  Selanik ve civarindaki arkadaslarla  biraraya gelmek icin de ekstra bir bahane oluyor. Cifte kavrulmus lokum gibi bisey iste :)

Bu yil ulke masalarini ve ticari masalari ayri yerlerdeydi ama sonucta ayni salondaydik. Orkestranin yaninda olmamamiz buyuk bir sansti ama yazmazsam catlarim Sirbistan masasi ile bu yil da yanyana dustuk ve yiyeceklerin kokusundan gene  bayginlik gecirmek uzereydik. Pedro Almodovar filmlerinden firlamis gelmis abla lahana dolmalarinin ve diger tanimlayamadigim yiyeceklerin icine neler koymus bilmiyorum ama seneye misilleme yapmaya karar verdik. Bilimum sarimsakli soganli kokulu yiyeceklerle masayi donatmayan ne olsun..

Satislarimiz iyiydi, Beste'nin unlu tarifiyle yaptigim recel  kapisildi. Hatta Talar eve gidip tadina baktiktan  sonra telefon acip "kac tane kaldiysa hepsi benim" diyerek beni acayip memnun etti. Model "esinlenmeye" gelen diger masalardaki kececi  arkadaslar da sagolsunlar bizi yalniz birakmadilar. Bahar'in etamin isleri bence cok guzeldi. Hele elmali payi ve Bihter'in nisastali kurabiyeleri.. mmmmm

Fotograf da cektim tabii ki...

Bahar masaya son rotuslari yapiyor.


kocama ilgi gostereyim biraz

Irlanda masasina ragbet coktu Irish cafe yuzunden olabilir mi?

Cok sıkılmıs canindan bezmis kocam. Neyse ki pc vardi da oyalandi.

Konu mankenlerimiz Bahar, Bihter ve cimcime Melina

IWOG cekilis sorumlusu Sevgili Diane a.k.a. Santa's wife Santarini :)

en sevdigim fotograflardan biri gulen gozler, mutlu yuzler, cocuklar, bebekler...


Bu yil da boyle gecti diyelim.. Bir sonraki yil daha guzel bir kermes yazisi yazalim :)))

1 Aralık 2012 Cumartesi

Abbas gene Selanik yolcusu

  Kermes zamani geldi catti.. Bu yil gecen yilkine gore daha guzel seyler cikti sanki elimden..

Mesela;

Yilbasi temali ikiz yastiklar,


Beste'nin meshur acili domates recelleri ,
suslendiler puslendiler,

siraya dizildiler


bir suru kartanesi yaptim


Sutlacsiz bir fotograf dusunulemez tabii ki..



Ve daha neler neler.. Simdi cok acelem olmasa hepsinin fotografini yuklemek isterdim ama artik donus yazisina kaldilar.


Hadi bize iyi yolculuklar, gorusmek uzere...



25 Kasım 2012 Pazar

Bir tepsi aşure

Cocuklugumdan aklimda ve burnumda takili kalan kokular var. Mesela aci fasulye corbasi kokusu, sobanin ustunde kizaran ekmek kokusu, gene sobanin ustunde pisirilen sucuk kokusu ve kiymali pirasa kokusu.. Asure kokusu da bunlardan biri. Belki de anne kokusu benim icin. Pisirildigi gun tum evi saran mis gibi karanfil, tarcin kokulari aklimi basimdan alirdi.
Her evde oldugu gibi bizim evde de bugday, fasulye, nohut bir gece oncesinden haslanir, suda bekletilir ertesi gun de agir eski model duduklu tencerelerde haslandiktan sonra kocaman kazanlarda alti tutmasin diye cevrilir dururdu. Ben en cok fasulye ve nohutlarini severdim. Incir, kasiyi ve uzumlerini hic yemezdim. Pistikten sonra ustune kavrulmus yer fistigi, mevsimindeyse nar ve tarcin eklendikten sonra benim mesaim baslardi.  Ama ne mesaiydi ..
Bu asama genelde aksam karanligina kaldigi icin ( ve cocuklugumda demek ki kis mevsimine denk gelmis asure zamani ) tepsideki kaselerden bugular yukselirdi .  Tek tek butun komsular yoklanir, kasede asure verilir, kasenin geri verilmesi icin beklenir ve suyla soyle bir cevrilmis kase tepsiye konup bir ust komsuya gecilirdi. Daha cok sevdigimiz komsulara bizim evde iltimas gecildigi cok olmustur cunku  onlara asure hep ufak boy emaye tencerelerle verilirdi. ( Iste kazanda yapilma nedeni .)
Asure artik plastik kaplarda . Eski usul kasenin geriye alinmasi icin kapilarda  beklenen gunler cok uzaklarda kaldi. 

Lise- universite yillarinda ve sonrasinda calisirken hic asure pisirmedim. Ta ki buraya gelene kadar. Dort yildan beri pek bir domestikligim tuttu, her yil yapip dagitiyorum. Bu sekilde balkondan bakistigimiz bir suru siyah kiyafetli yasli teyzeyi tanima firsati buldum.Ama her zaman gittiginiz komsu evde olmayabiliyor. Misal bu aksam Kria Soula ( Bayan Sula )'ya verecegim asure asansorde karsilastigim Kri Manolis'e gitti. Sevim Teyze'ye goturduklerimi ise o anda evdeki diger misafirleri de yedi. Kismet meselesi..

Blog komsularim sizin icin de fotografladim . Keske mumkun olsa da hepbirlikte yiyebilsek..

Teknolojinin cozemedigi seylerden biri de bu galiba. Malum, henuz isinlanamiyoruz. :))


Yapanlarin eline saglik, yiyenlere de afiyet olsun..

22 Kasım 2012 Perşembe

Guzel haberler




Once dun sabah aldigim sevincli bir haber  ile baslayayim.

Sevgili Bahar'in kizkardesi dogum yapti . Minik Can'in bahti acik olsun, omru uzun olsun,cebi dolu olsun, kalbi guzel olsun, akil kupu olsun,  annesi babasi , tum sevdikleri hep onunla olsun. 

Kapi susunu de hemen ekleyelim kusur kalmasin tabii ne de olsa biz yaptik :)



Diger haberi ise biraz once yani bu aksam aldim.  Sevgili blog arkadasim Semi'nin blogunda  gecen hafta bir cekilis vardi. 3 tane hediyeden istediginiz herhangi birini secip cekilise katiliyordunuz. Bu tip seylerde sansim yuzume guler ama buyuk piyangolardan daha bir sey kazanmis degilimdir. Hicccc onemli degil kendimi piyango kazanmis gibi hissediyorum. Bir mutlu oldum bir mutlu oldum sormayin. Yasasiiiiiin .
Tekrar tesekkur ederim Semicim. Bak burada bile sevincten inliyorum. 

Not: Acaba bir cekilis de ben mi yapsam diyorum. Semi su isi bana ogretir misin?

20 Kasım 2012 Salı

Benim kucuk kurabiye evim. ( Gingerbread house )

Yeni yil coskusu, isiltilar, susler, ozel yiyecekler derken yurtdisinda yasamaya basladigimdan beri bayilarak ve yutkunarak baktigim acayip bisey var: Gingerbread house denilen , zencefilli , kabarmayan bir kek ile yapilip ustu seker, krema vs ile suslenen ev formunda bir kurabiye- ev. 
Her zaman oldugu gibi bu is nasil cikmis, tarihcesi nedir diye merak ettim. Megerse zencefilli kurabiye, 992 yilinda Ermeni bir rahip olan Gregory Makar tarafindan Fransa'ya getirilmis. Recete, 13. yuzyilda Alman gocmenler tarafindan tasinmis. Hazimsizliga iyi geldigi icin unu yayilan kurabiyeye beyaz dekorasyonlar ve pencereler eklenip ev haline getirilmis. 16. yuzyilda giderek daha populer hale gelmis ama zencefilin ancak 18. yuzyilda yaygin ve yasal olarak kullanilabilir hale gelmesinden sonra ticari olarak yayginlasmaya baslamis. 
Amerika'da gingerbread house, Almanya'da  pfefferkuchenhaus, Norvec'te  Pepperkakebyen ,Isvec'te pepparkakor, Danimarka'da brunkager, Finlandiya'da piparkakut, Letonya'da piparkukas, Estonya'da piparkoogid, Rusya'da tula , Romanya'da turta dulce olarak geciyor. Diger ulkelerde adinin nasil gectigini yazip siz de ekleme yapabilirsiniz. 
Alman tarzinda genellikle cok gosterisli evler seklinde  Hansel ve Gretel'in karsilastigi cadinin evine benzetilerek yapildigini da okudum ve   cadinin adi Frau Pfefferkuchenhaus oldugu icin  Almanca'ya  zencefil ev "pfefferkuchenhaus"  olarak gectigini  ogrendim. ( ansiklopedilere bayiliyorum )Sonrasinda  ortacagda firincilar turtada kullanmak icin kalip oymalar kullanmaya baslamislar ve giderek  bu bir sanata donusmus . Bu kalip koleksiyonlari gunumuzde Etnografya Müzesi, Toruń Polonya ve Almanya'da Ulm Ekmek Muzesi'nde saklaniyor. 

Bu kadar tarihceyi okuduktan sonra ben de gaza geldim ve "neden ben de kece ile denemiyorum "diye dusundum. Once Lidl'dan guzel karton kutular topladim. Gidip kirtasiyeden de alabilirdim ama geri donusume katkim oldu, fena mi?  Sonra onlari kestim, kece ile kaplayip ev formu verdim Is susleme asamasina gelince iste o zaman kendimi kaybettim. Baston sekerler, karli pencereler, suslu kapilar, isiltili noel susleri ve tabii ki cam agaci. Hayal ettim , yaptim , oldu :)) 

Sonucta ortaya bu sevimli sey cikti: 


yine keceden yapilmis Noel Baba ve geyikleri evime eslik ediyor





  
 Yememek icin kendimi zor tutuyorum :)))


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...